Szczera i inspirująca rozmowa z mecenas Joanną Wołkowską, która skutecznie łączy biznes z empatią, prawo z naturą, a wiedzę z działaniem, szczególnie w kwestiach ekologii. Właśnie została nominowana do tytułu Kobiety Charyzmatycznej.

Joanno, dziś zna Cię wiele osób jako kobietę przedsiębiorczą i społeczniczkę, ale jaka była ta mała dziewczynka spod kasztana, od której wszystko się zaczęło?

To była bardzo uważna dziewczynka, która intensywnie zajmowała się sobą i światem. Sama nauczyłam się czytać jako kilkuletnie dziecko, siedząc pod kasztanem, w mojej „szkole pod chmurką”. Od zawsze fascynowała mnie wiedza. Nauka była dla mnie czymś magicznym – przystanią, w której znajdowałam porządek i sens. Z ogromnym szacunkiem podchodziłam do nauczycieli, ale jednocześnie byłam bardzo nieśmiała. Dlatego w liceum zapisałam się na warsztaty teatralne – żeby stać się odważniejszą.

Ta nieśmiałość Cię nie zatrzymała…

Wręcz przeciwnie. Stawała się siłą, bo uczyła uważności i pokory. Uczęszczałam do prywatnego Liceum Sióstr Urszulanek we Wrocławiu, a potem rozpoczęłam studia prawnicze. I wtedy, na pierwszym roku, urodziłam syna. To był bardzo intensywny czas – studia, praca i macierzyństwo. Zawsze szukałam rozwiązań, aby pogodzić ze sobą te 3 rzeczy, które były dla mnie ważne.

I wkrótce zaczęłaś zawodową ścieżkę w prawie, ale też w gospodarce odpadami – nietypowe połączenie.

Ale jakże potrzebne! Po studiach pracowałam w kancelarii i w firmie zajmującej się odpadami przemysłowymi, gdzie przekształcałam działalność gospodarczą w spółkę. To był początek mojej drogi w ekologii. Skończyłam również studia podyplomowe z inżynierii środowiska na Politechnice Śląskiej. Już wtedy interesowały mnie nowoczesne technologie spalania odpadów, zorganizowałam nawet wyjazd studyjny do Islandii, żeby pokazać, jak można robić to ekologicznie i mądrze.

Czyli praktyka i nauka szły ze sobą w parze?

Zawsze. Ukończyłam też studia podyplomowe w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie, gdzie stworzyłam kompleksowy biznesplan budowy spalarni odpadów. Po zakończeniu nauki wykładałam tam przez dwa semestry. Wiedza to dla mnie narzędzie, a nie cel. Zawsze inwestuję w to, co potrzebne mi do pracy – niezależnie od formy studiowania: dzienne, zaoczne, indywidualne… przerabiałam wszystko.

Jak połączyłaś karierę z życiem osobistym?

Mam dwoje dzieci – 33-letniego syna, który pracuje i mieszka w Anglii oraz 25-letnią córkę, która studiuje we Wrocławiu. W czasie pandemii przeprowadziłam się do Malczyc – w tej podwrocławskiej wsi położonej nad Odrą odzyskałam spokój. Mieszkam tu z partnerem, mamy kilka psów i koty. Codziennie rano o 6 wychodzę z nimi na spacer. To mój rytuał, który porządkuje dzień i myśli. Potem jadę do biura we Wrocławiu. Kilka dni w miesiącu pracuję też dla lokalnej społeczności w mojej kancelarii w Malczycach.

Co dzisiaj daje Ci najwięcej satysfakcji?

Działanie. Mam ogromną wiedzę i doświadczenie w łączeniu prawa, biznesu i ekologii. Pracowałam z samorządami, firmami prywatnymi, spółkami Skarbu Państwa. Moja praca związana była z wydawaniem decyzji środowiskowych, przygotowywaniem dokumentacji związanej z rekultywacją składowisk lub terenów niekorzystnie przekształconych, opracowywałam wnioski związane z uzyskaniem decyzji na przetwarzanie czy też zbieranie odpadów, współpracowałam przy tworzeniu klastrów energetycznych. Ale największą satysfakcję daje mi to, że mogę pomóc – nie tylko zawodowo, ale też społecznie. Rozumiem ludzi, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji. Moje dzieciństwo było wymagające – wcześnie straciłam mamę, musiałam być silna, zorganizowana i samodzielna. Już wtedy nauczyłam się, że muszę liczyć głównie na siebie, wiec wykształciłam w sobie mechanizm szybkiej reakcji i szukania rozwiązań. Nauka była moją ostoją – w niej znajdowałam sens, i nadzieję na przyszłość.

Co skłoniło Cię do wyboru ścieżki zawodowej?

Zawsze miałam potrzebę zrozumienia mechanizmów świata i pomagania innym. Prawo to język sprawiedliwości, ale też narzędzie realnych zmian – i właśnie ten aspekt najbardziej mnie fascynował. Jako młoda, studiująca mama uczyłam się godzenia ról i odpowiedzialności. Natomiast ochrona środowiska była naturalnym rozszerzeniem moich zainteresowań – to obszar, w którym prawo, biznes i odpowiedzialność społeczna się łączą. Pracuję też jako mediator.

Masz ogromne doświadczenie i kompetencje. Czy to właśnie z ich wykorzystaniem chcesz działać dalej?

Zdecydowanie tak. Marzę o tym, by stworzyć Fundację Ochrony Ziemi Malczyc, zrewitalizować 9-hektarowy teren, który dzierżawię, i przekształcić go w leśny park edukacyjno-rekreacyjny. To projekt mojego serca – miejsce dla ludzi, natury i zwierząt. Chcę połączyć zdobytą wiedzę, doświadczenie zarządcze i pasję do ekologii, by realizować inicjatywy zrównoważonego rozwoju w całej Polsce – dla samorządów, firm, instytucji.

Co dziś, po tylu latach doświadczeń, uważasz za swój największy sukces?

Najbardziej dumna jestem z moich dzieci, które są wspaniałymi ludźmi. Starałam się przekazać im wszystkie wartości, które sama cenię. Kocham ludzi, kocham siebie i świat, który mnie otacza. Nie dramatyzuję – akceptuję to, co jest, w trudnych sytuacjach zawsze szukam wyjścia. Moje motto to: „Pragnij wszystkiego, nie oczekuj niczego”. Dzięki temu mam zdrowe, szczere relacje z otoczeniem. Każdy dzień traktuję jako nową szansę. Największym sukcesem jest harmonia między tym, kim jestem, a tym, co robię. Jestem pracoholikiem, ale też znajduję czas na ładowanie akumulatorów – spotkania z przyjaciółmi, podróże, czytanie książek i kontakt z przyrodą.

Jakie są Twoje plany na przyszłość?

Chcę całkowicie skoncentrować się na biznesie związanym z ochroną środowiska. To moja misja i obszar, gdzie mogę realnie zmieniać świat. Pragnę w tym obszarze wspierać przedsiębiorców, samorządy i instytucje.

Największą satysfakcję daje mi to, że mogę pomóc – nie tylko zawodowo, ale też społecznie. Rozumiem ludzi, którzy znaleźli się w trudnej sytuacji – mówi Joanna Wołkowska.

Dziękujemy za rozmowę. Jesteś inspiracją – dla kobiet, dla liderów, dla ludzi. Nie tylko ze względu na dokonania, ale sposób, w jaki patrzysz na świat.

Dziękuję za te słowa. To dla mnie niezwykle poruszające, bo całe moje życie to droga – nie tylko zawodowa, ale przede wszystkim wewnętrzna. Przeszłam wiele etapów – od samotnej dziewczynki, przez młodą mamę, po silną, świadomą siebie kobietę, która dziś z pokorą, ale i dumą mówi: Jestem w dobrym miejscu – w sobie i na świecie. Wierzę, że świat naprawdę jest piękny, jeśli tylko pozwolimy sobie go takim zobaczyć. Nie musimy mieć wszystkiego, nie musimy być idealni. Wystarczy być uważnym, życzliwym. Nie oczekiwać, ale pragnąć z sercem. Nie walczyć, ale działać z miłością. A kiedy znajdziemy swoją drogę, swoją przestrzeń, swoje wartości – wtedy wszystko nabiera sensu. I choć życie bywa trudne, ono jednocześnie daje nam tysiące okazji, by wzrastać, dzielić się i tworzyć coś dobrego. Jeśli to, kim jestem i co robię, może kogoś zainspirować, to czuję, że ta droga miała sens. I za to jestem ogromnie wdzięczna.

Katarzyna Raszka
Beata Sekuła

Portugalia dopięła swego i zdobyła Mistrzostwo Europy. Francuzi nie spełnili marzeń kibiców.Wiadomości WhyStory

Portugalia dopięła swego i zdobyła Mistrzostwo Europy. Francuzi nie spełnili marzeń kibiców.

RedaktorRedaktor11 lipca 2016
Czy Twoje paznokcie są gotowe na wiosnę?Ciało

Czy Twoje paznokcie są gotowe na wiosnę?

RedaktorRedaktor5 kwietnia 2016
Narodowy Instytut Audiowizualny w 2016 rokuTreści

Narodowy Instytut Audiowizualny w 2016 roku

RedaktorRedaktor27 grudnia 2016